O tym, że mnie nie szkoda lata

Jesień zbliża się wielkimi krokami. Wprawdzie wciąż jeszcze dominuje zieleń i na drzewach wciąż wiszą kasztany, jednak powoli, gdzieniegdzie zieleń ustępuje już barwom jesieni… szkoda tylko, że to nie na skutek naturalnej zmiany barw liści przed opuszczeniem drzewa tylko w efekcie działalności pasożyta o nazwie zbyt trudnej, by mój zdemielinizowany mózg zdołał ją zapamiętać. Dlatego w tym roku bukietów z liści kasztanowca już nie będzie, choć może z innych będą.

Owszem, lata mi nie szkoda, ale jesieni już trochę tak. Kiedy patrzę na to, jak mało jarzębiny czerwieni się pod moim oknem, kiedy temperatura spada tak gwałtownie, że jednego dnia chodzę w krótkim rękawie, drugiego zaś już w kurtce, to obawiam się, że złotej polskiej jesieni może w tym roku nie być, że może się stać tak, jak to się kiedyś zdarzało – po prostu któregoś pięknego dnia liście zbrązowieją nim zdążą zżółknąć i po prostu szybko poopadają. Ale może ja tak tylko kraczę? Tymczasem uwieczniam to, co mi się podoba.

dsc04616-2dsc04615

dsc04663dsc04646dsc04635dsc04654dsc04630dsc04652

Reklamy

Informacje o Jukka Sarasti

Pełnoetatowa kura domowa.
Ten wpis został opublikowany w kategorii Bez kategorii i oznaczony tagami , , , , . Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

4 odpowiedzi na „O tym, że mnie nie szkoda lata

  1. zosiako pisze:

    kolorowe liście w parku tak, zdjęcia jak najbardziej, ale jak patrzę za okno i widzę ile sprzątania będzie z 3 kasztanów to jakoś tęsknię za wiosną 😉

    • Jukka Sarasti pisze:

      Właśnie m.in. dlatego nigdy nie marzyłam, żeby się z bloku do domu przenieść… Za dużo roboty nie tylko w domu ale i wokół niego

      • zosiako pisze:

        fakt są minusy, ale wiesz jak siadam na leżaku, w cieniu, pod jabłonką z kawusią i dobrą książką, to naprawdę wiele rekompensuje. nie ukrywam, dom powinien być zdecydowanie mniejszy, ale i tak nie zamieniłabym go teraz na mieszkanie. jak mnie życie i zdrowie nie zmusi, to chciałabym aby tak zostało.

      • Jukka Sarasti pisze:

        Ja Cię rozumiem. Ale ja mam dosłownie mieszkanie na swojej głowie i z tym się nie wyrabiam, więc jakby mi jeszcze doszło utrzymanie dookoła domu, to na kawę na leżaczku z pewnością bym czasu nie znalazła…

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s